Omdat ik voor Albert geen Vaderdag cadeau kon vinden (hij weet nooit iets en heeft alles al) heb ik voor hem maar hetzelfde cadeau geregeld als dat ik voor Greet haar Moederdag had geregeld. Met Greet was ik naar de musical Zorro geweest, en nu ga ik gezellig met Albert naar DeLaMar in Amsterdam om nog eens naar de musical Zorro te gaan kijken.
De musical begint om zeven uur en om kwart voor zes kunnen we in de besproken parkeergarage terecht met de auto. We zijn mooi op tijd en parkeren de auto. We hebben nog anderhalf uur voordat de voorstelling begint, dus lopen we nog even over het Leidseplein en de Leidsestraat. Bij de gouden bogen (McD) kopen we een lekkere sundea en smikkelen dit buiten op. Dan lopen we verder en bekijken de winkeltjes.
Dan lopen we naar de ingang van DeLaMar in de Marnixstraat en gaan naar binnen. Eenmaal binnen nemen we nog even wat te drinken. Dat hoort er nou eenmaal bij.
Als de zaal open gaat, lopen we naar de ingang en zoeken we onze plaatsen voor deze avond. We zitten op rij 8 stoelen 7-8. Dit zijn goede plaatsen en ons hoor je niet klagen. We hebben lekker veel beenruimte, want we zitten bij het pad naar de deuren. Als iedereen in de zaal is, gaan de deuren dicht en kan het spektakel beginnen.
De spelers komen op in de zaal, aan de beide zijkanten. Ze lopen dus vlak langs mij, want ik zit op de hoek naast de trap. Daar zingen ze met z’n allen het eerste nummer. Dit vervolgt zich even later op het toneel. Hier maken we kennis met Diego, Ramon, Inez en alle anderen.
Vandaag is niet Tommie maar Roman Zorro. Dit was voor ons de beste van “Op zoek naar Zorro”.
Het verhaal begint en de hele zaal is doodstil. Er is na de liedjes veel applaus en ook de grappen tijdens de musical komen goed aan in de zaal. Deze musical speelt zich niet alleen op het toneel af, maar ook voor een gedeelte in de zaal.
Zo beginnen ze op de trappen tussen het publiek met de opkomst, lopen Diego/Zorro en Ramon (groot en klein) door het middenpad. Dan komt Zorro hard langsrennen en stopt vlak voor mij om zijn masker en cape af te doen. Aan het eind komt het ensemble ook nog op de trap en het middenpad.
Met andere woorden, het publiek wordt er goed in betrokken en zit echt in het verhaal. Geweldig om te zien. Albert en ik hebben dan ook genoten van de voorstelling.
Na de voorstelling hadden we een half uur om terug naar de parkeergarage te lopen. Dit ging allemaal goed, want we waren er al na tien minuten en toen was de garage nog gesloten. Niet veel later ging deze open en kon iedereen zijn auto pakken. We reden naar huis en praten onderweg nog wat over de musical. Thuis stond de hond al te wachten en vertelden we eerst alles aan Greet (die de musical ook al kent) hoe het was. Dan nog een rondje met de hond en naar bed.
Het was weer een top avond en zeker voor herhaling vatbaar.