Op zondag 13 februari vond ik een paar plekjes bloed op het laminaat in mijn kamer. Dit bleek van Daisy te zijn, die loops was geworden. Dit werd dus even opgeruimd en er werd gelijk op internet gezocht hoe en wanneer ze gesteriliseerd kon worden. Omdat we niet willen dat ze een hele grote wond op haar buik krijgt, is er ook een andere manier, waardoor er maar drie kleine gaatjes worden gemaakt. Zo gaat het dus gebeuren. Dit kan niet bij onze eigen dierenarts, dus ze gaat voor één keer naar een andere.
Maar eerst werden er nog even een broekje met inlegkruisjes voor haar gekocht, want anders komt alles onder te zitten met bloed. Ze heeft er wel een beetje last van en slaapt dus erg veel. Maar dat komt wel weer goed.

Na twee weken was Daisy weer helemaal de oude en rende weer overal naar toe. Zo gingen er een aantal maanden voorbij tot begin Juni. Albert belde op vrijdag 3 juni naar de dierenarts om een afspraak te maken voor onze Daisy. Op donderdag 9 juni gaat het gebeuren.

| Dit bericht komt van de site van de dierenkliniek waar Daisy naar toe gaat. We hebben nu de beschikking over een aparte mini-endoscopie set zodat we kleinere honden en zelfs katten endoscopisch kunnen steriliseren of vergaand buikonderzoek kunnen doen. Hoewel vooral bij de honden er een groot verschil in pijnbeleving is tussen “ouderwetse” sterilisatie en endoscopische is het ook voor de poes een verbetering als je met de camera steriliseert. Niet alleen minder pijn en sneller herstel, de chirurg heeft veel beter zicht op het operatieveld. Het is niet voor niets dat in ziekenhuizen bij mensen bij vrijwel alle buikoperaties endoscopie de voorkeur heeft. Wat zou je zelf willen als je een hond of poes was?? Zelfs hele kleine hondjes onder de twee kilo lichaamsgewicht kunnen nu “pijnloos” gesteriliseerd worden. Wat is een sterilisatie eigenlijk? Bij een sterilisatie van een teefje wordt de hond onder narcose gebracht en worden operatief de eierstokken verwijderd. Dit heet een ovario-ectomie. Tijdens de ‘normale’ sterilisatie wordt de buik van de hond opengemaakt over meerdere centimeters. Groot genoeg voor de dierenarts om met de hand of vingers naar binnen te gaan om de eierstokken op te zoeken en af te binden. Deze snede gaat uiteraard dwars door de huid en de buikwand heen. Hoe kleiner het gaatje is dat er gemaakt wordt des te minder zicht heb je op eventuele problemen zoals nabloedingen. Wat is een endoscopische of laparoscopische sterilisatie? Bij een endoscopische sterilisatie gaan geen handen, maar alleen instrumenten de buik in. Er worden twee (of drie) kleine wondjes gemaakt van ongeveer 1 cm. Door deze gaatjes gaan de camera en de instrumenten naar binnen. De camera geeft het beeld uitvergroot weer op een beeldscherm naast de operatietafel. Bij mensen worden heel veel operaties op deze wijze gedaan (kijkoperaties) en daarvan weten we wat een verbetering dit is ten opzichte van “gewone” chirurgie. De voordelen van deze vorm van steriliseren - De endoscopische operatie blijkt minder pijn te veroorzaken dan de normale open buikoperatie. Een onderzoek naar de pijn na sterilisatie via de open buik methode en via laparoscopie heeft aangetoond dat de honden minder pijn blijken te hebben. Dit is ook logisch, aangezien er geen grote buikwond wordt gemaakt. - De kleinere wondjes van de endoscopische operatie genezen sneller en met minder complicaties dan één grote wond. Ook is er minder kans op infectie van de buik(wond). We weten niet precies waarom er minder infectie optreedt, maar men gaat ervan uit dat er via deze methode geen bacteriën via de operatiekamer in de buik komen, waardoor er ook postoperatief minder problemen ontstaan. - Door de kleinere wonden herstelt de hond in zijn geheel ook sneller. - Doordat de camera in de buik alle handelingen op een sterk vergroot scherm projecteert, heb je veel beter zicht op de “werkplek”. Bij de open buikoperatie werk je diep en soms zelfs alleen op gevoel in de buik. De camera kan overal kijken, ook op die plaatsen die tijdens een gewone operatie onzichtbaar zijn. - Na een endoscopische sterilisatie mag de hond na paar dagen alweer zwemmen. Maagkanteling voorkomen Voor de grote hondenrassen kan met behulp van deze nieuwe techniek vrij eenvoudig de maag aan de buikwand worden vastgezet. Bij teefjes kan dit tegelijk met een endoscopische sterilisatie worden uitgevoerd, zodat de hond maar één keer onder narcose hoeft te worden gebracht.
Zijn er ook nadelen van deze vorm van steriliseren? Eigenlijk is er maar één nadeel en dat is de prijs. Voor deze manier van steriliseren is specifieke apparatuur nodig en een dure opleiding in de Verenigde Staten. Deze extra investering maakt in onze dierenkliniek de prijs 90 euro hoger dan die van een gewone sterilisatie. |
Ik neem Daisy ‘s morgens mee naar mijn werk, omdat ze om negen uur gebracht moet worden, en ik dan mijn tweede route ga rijden. Als eerste breng ik Daisy dus weg in die route. Als ik bij de balie sta, ziet Daisy in het kantoor twee doctoren zitten en wil er maar wat graag heen. De ene dokter komt naar haar toe, en omdat Daisy dat zo leuk vind, laat ze een klein plasje lopen. De dokter zegt dat dat niet erg is en maakt het schoon. Ik maak kennis met de dokter die haar gaat behandelen en blijf nog even bij het onderzoek voordat ze onder narcose gaat.

Ze wordt eerst gewogen (7,30 kilo), dan bekijkt hij haar gebit en oren en luistert naar haar hartje. Dit is allemaal in orde. Dan gaat de dokter vertellen wat ze allemaal gaan doen en hoe het in zijn werk gaat. Hij vertelt dat er eerst één gaatje in de buik wordt gemaakt, waar hij mee in de buik gaat kijken of alles in orde is. Als dat het geval is, maakt hij nog twee kleine gaatjes in de buik om de operatie te voltooien. Ondertussen wordt de hele operatie gefilmd en dit wordt daarna op een dvd gezet. Deze krijg je mee zodra de hond weer gehaald wordt.
Als de dokter klaar is met het gesprek, ga ik weg, maar dat vind Daisy eigenlijk niet goed. Ze gaat liever mee dan bij de dokter blijven. Maar de dokter houdt haar vast en doet de deur achter me dicht. Dan begint hij met de narcose enz..

Na de operatie moet Daisy blijven tot ze weer volledig zelf kan lopen. Omdat ik tot 12 uur moet werken, moet ze toch wat langer blijven. Na mijn werk haal ik Greet op van huis en samen gaan we dan Daisy halen. Zodra ze ons ziet begint ze gelijk al te kwispelen, maar ze nog wel wat duf.
Greet moet nog even een boodschap doen en dan gaan we naar huis, waar ik Daisy lekker op bed leg en bij haar naar de tv ga kijken. Eerst krijgt ze nog even wat te eten, en omdat de dokter had gezegd dat we haar beter kleine beetjes tegelijk konden geven, dacht Daisy daar heel anders over. Ze eet haar hele bak in één keer leeg (heeft daarna ook nergens last van gehad). Dan valt ze als een blok in slaap en blijft doorslapen tot Albert thuis komt. Hij komt gelijk kijken hoe het met Daisy is, maar ze blijft gewoon liggen. Wel kwispelt ze wat met haar staart.

Een klein half uurtje later gaan we eten, en dan wil ze toch wel mee naar beneden voor een klein hapje aardappelen met groente. Ook doet ze nog een plasje in de tuin op het gras. ‘s Avonds gaat ze weer lekker mee naar boven en slaapt dan gelijk weer. Om half tien wandelen we een klein rondje met haar en gaan dan weer lekker naar bed.
De komende 3 dagen moet ze aan de riem blijven, omdat ze de wonden niet nat mag maken en doordat ze nog een beetje duf kan zijn, moeten we maar geen risico nemen. Ook moet ze het een paar dagen rustig aan doen, dus al haar speelgoed is even opgeruimd en komt zaterdag pas weer tevoorschijn.
Verder gaat het hartstikke goed met Daisy. Ze kijkt weer helder uit haar ogen als ze wakker is, en dat is toch een goed teken.