Opa jarig (86 jaar)

Ook dit jaar wordt opa natuurlijk weer jarig. Hij wordt 86 jaar en viert dit in huiselijke kring. Iedereen die wil komen komt en anders maar niet. Natuurlijk zijn wij op deze verjaardag aanwezig, net als Jeanne, die de hapjes en drankjes altijd verzorgt.

Nadat Albert en ik deze dag eerst nog even gewerkt hadden, zijn we om een uur of zes even een broodje gaan eten. Na het eten was het omkleden en vertrokken we naar opa.  Om kwart over zeven kwamen we daar aan en onze Daisy rende gelijk naar opa toe. We gingen de kamer in en feliciteerde opa met zijn verjaardag. Nadat we allemaal een plekje hadden op de bank/stoel, moesten we Jeanne even bellen dat we er waren. Zij kwam om half acht met Beauty binnen.

Dit was dus de eerste kennismaking tussen Daisy en Beauty. Daisy, die zelf best druk is, vond het helemaal niets. Beauty is nog veel drukker en speelser. Niet lang daarna zocht Daisy veiligheid bij mij. Toen gingen Jeanne en Greet naar de keuken om koffie/thee in te schenken en taart aan te snijden. We kunnen kiezen uit slagroom/mokka/appel-taart. Toen ze bezig waren in de keuken, ging de bel en kwamen Ronald, Yvonne, Fabienne, Patrick met Donnie en Boomer binnen.

Het werd een gezellige boel met die vier honden. Eigenlijk waren ze allemaal een beetje onder de indruk van de speelse Beauty en doken ze allemaal weg voor haar. En dat terwijl het eigenlijk een hele lieve speelse hond is.
Kort daarna was iedereen voorzien van een bakkie en een taartje en kwam het gebabbel over van alles en nog wat helemaal los.

Toen ging ineens de telefoon. Het was Vivianne die opa feliciteerde. Opa zei daarop dat ze gewoon langs kon komen voor een stukje taart. Na een half uurtje was ze er samen met Peter, haar dochter en een vriendinnetje. Het huis was nu gevuld met 11 volwassenen, 2 kinderen en 4 honden. Een gezellig zootje dus.

Viv en consorten namen als eerste weer afscheid en vertrokken op huis aan. Een klein uurtje later vertrokken ook Ronald en de rest en was het weer lekker rustig in de kamer. Wij bleven nog even lekker kletsen en voor we het wisten was het bij enen. Toen gingen we ook maar naar huis.

Opa heeft weer een verjaardag gehad als vanouds en vond het hartstikke leuk en gezellig dat de kamer weer vol zat met visite.

Voor het eerst naar de dokter

Vrijdag 22 oktober ging Albert voor het eerst met Daisy naar onze dierenarts. Deze waren blij voor ons dat we weer een nieuw hondje hadden, en waren er van overtuigd dat Daisy het weer goed getroffen had, na haar zwerversbestaan. Wat ze alleen wel erg schandalig vonden, was dat ze haar bij het asiel zo mee hadden gegeven. Ze had namelijk ontstoken oortjes en twee melktandjes die achter haar gebit zaten. Dit had het asiel moeten verhelpen voordat ze haar meegaven.

Maar goed, daar is niets meer aan te doen, en nu is besloten dat ze maandag 24 oktober onder een licht roesje haar oortjes gaan behandelen en de tandjes er uit gaan halen. In haar oortjes zitten ook korstjes en haartjes die er uit gehaald moeten worden. Daarna zal het allemaal weer helemaal goed komen met Daisy.

Ze heeft ook wat huid irritatie doordat ze zo vreselijk kaal is geknipt/geschoren. Gelukkig groeit haar haar snel en zal het over een paar weken weer helemaal goed zijn, zonder kale plekken. Ik ga haar ook nog even lekker wassen, en dan is het helemaal goed.

Eén ding is in ieder geval na een week al duidelijk. Ze heeft het vreselijk naar haar zin, ze is erg opgewekt en lekker speels. Ook wandelt ze graag lange afstanden en luistert ze redelijk goed.

Op visite

Vandaag gingen we om een uur of tien even brood halen bij de bakken en nog even wat boodschappen bij de Deka. Daisy zat ondertussen alleen in de auto, en dat ging goed. Na het boodschappen doen, rijden we weer naar huis en bergen alles op.

Na een lekker broodje te hebben gegeten, stappen we weer in de auto en rijden naar Heerhugowaard, waar we een cadeau gaan kopen voor opa. Tevens laten wij onze nieuwe hond “Daisy” even zien aan Yvonne en Fabienne. Daisy ging ook nog even kennis maken met Boomer, maar die vond het maar niets.

Na een ruim uur nemen we hier weer afscheid en rijden door naar Haarlem, waar we een bezoek gaan brengen aan Truus. Die staat al op de gang te wachten op Daisy, die gelijk naar haar toe rent en tegen haar op springt.

Niet lang daarna zitten we lekker binnen aan de koffie/cola. We praten even bij over de vakantie en al onze belevenissen. Ook Truus legt haar verhalen op tafel en het is al snel erg gezellig. Voor we het weten is het zes uur en beginnen we toch wel een beetje trek te krijgen. Albert is er nog niet (moest lekker werken), dus die wordt even gebeld. Hij moet nog wat papieren invullen en komt er dan aan.

    

Om half zeven wordt er aangebeld en ja hoor, het is Albert. Ik loop met Daisy naar de gang, waar ze Albert wel hoort, maar nog niet ziet. Dan begint ze te blaffen en rent niet veel later naar hem toe. Als we allemaal binnen zijn, kunnen we gaan eten. We eten lekker brood met ei, aardbeien en diverse andere soorten beleg. Daisy eet ondertussen haar bak met eten lekker leeg.

Na het eten gaan we lekker op de bank zitten en babbelen lekker verder over van alles en nog wat. De tijd vliegt en om half elf nemen we weer afscheid van Truus en rijden met twee auto’s achter elkaar naar huis.

We zijn weer op de weg

Zoals jullie misschien nog wel zullen weten, kreeg ik op dinsdag 12 oktober pech met mijn auto. Nadat de nokkenas, cilinderkop enz enz weer waren gerepareerd of vervangen, was de auto na anderhalve week weer helemaal klaar om de weg op te gaan.

Dus vrijdag 23 oktober kon ik de auto weer ophalen bij de garage. Omdat ook ik niet met twee auto naar huis kan rijden, belde ik ‘s middags Albert en Greet op om de andere auto op te komen halen. Zodat ik dan met mijn eigen auto naar huis kon rijden.

De eerste paar honderd kilometers mocht ik nog geen toeren maken met de auto, maar daarna zou alles weer helemaal in orde zijn.

Daisy

Vandaag zijn Greet en Albert naar Den Ham gereden.Ze vertrokken om elf uur van huis en kwamen daar twee uur later aan. Ze wilden daar om één uur zijn, want dan gingen ze open.

Ze hebben wat rond gekeken en zagen allemaal leuke katten en honden, maar zij hadden hun keus thuis al gemaakt, en konden er echt niet meer meenemen. Al zou ik dat wel gewild hebben. (wat een schatjes allemaal) Het zag er allemaal erg goed en verzorgt uit.

Dan was het tijd om Daisy te ontmoeten. Daisy is een Shih Tzu van ongeveer drie jaar. Ze is hier binnen gebracht als een zwerfhond, en nog niet helemaal gewend aan het lopen aan de riem. Dit hadden we met Banjer ook en is voor ons dus een leuke uitdaging. Zolang het hondje zelf maar enthousiast is en goed luistert, gaat het helemaal goed komen in de toekomst.

Eigenlijk zouden Greet en ik haar zaterdag 23 oktober gaan halen, maar omdat Albert de hele week vrij is, wilde hij haar al eerder halen. Dus werd het vandaag. Ze werden voorgesteld aan Daisy, die gelijk vrolijk en blij tegen ze opsprong. Dan gaat Albert nog even een rondje lopen met haar en dit is gelijk allemaal goed. Een uurtje later zitten ze samen met Daisy in de auto op weg naar huis.

Ik kom om vijf uur thuis, en zie dat ze er nog niet zijn, maar om half zes komen ze voor de deur rijden met de auto. Ik ga naar buiten, en Daisy staat gelijk tegen het raam op en laat een paar druppels lopen van blijdschap. Ik til haar uit de auto en breng haar naar binnen. Ze loopt een rondje door de gang en de kamer en springt op de bank. Het is een echte springer. Ze is nog een beetje druk en luistert nog niet zo goed, maar dat zal de komende weken vanzelf wel veranderen. Ze heeft het nu zo druk met alle indrukken die ze krijgt.

Daisy is al geënt, gechipt, ontwormt en ontvlooid.

Verjaardag Ria iets later

Ria was ook dit jaar weer op 26 september jarig. Omdat wij toen nog in Orlando Florida zaten, konden wij helaas niet naar deze verjaardag. Daarom zijn wij vandaag de jarige maar gaan feliciteren.

Om een uur of één vertrekken we van huis en gaan eerst nog even zuur halen bij de Leeuw in Amsterdam. Nou ja, even. Er was een marathon aan de gang in Amsterdam, dus moesten we een aardig stuk omrijden en in de file staan om van en naar de zuurboer te komen. Daarna rijden we naar Sander, Ria en Remco om daar alsnog de verjaardag van Ria te gaan vieren. We parkeren de auto voor de deur en bellen aan. Niet lang daarna gaat de deur open en lopen we de trap op naar boven, waar de deur ook al open staat.

Eenmaal binnen worden alle aanwezigen gefeliciteerd en zoeken we een stoel/bank in de kamer. Al snel is er koffie/cola met gebak. Dit laten we ons allen natuurlijk lekker smaken. Er wordt over van alles en nog wat gesproken en al snel is het erg gezellig. De hapjes en drankjes komen op tafel en er wordt flink gelachen.

Om een uur of zes gaat Ria naar de keuken om de soep aan te zetten en niet veel later zit bijna iedereen met een lekker kommetje tomatensoep. Ook zijn er gebakken broodjes en diverse soorten beleg. Eigenlijk veel te veel, maar goed, dan hoeven ze morgen nog niet naar de voedselbank, want twee keer per jaar je verjaardag vieren, dat kost wel wat.

Na het eten is er ijs en nog een bakkie koffie of cola. Om half tien neemt Remco afscheid van iedereen en vertrekt naar boven, waar hij lekker zijn mandje in kruipt. Morgen moet hij weer om kwart voor zeven weg om te werken. Niet veel later vertrekken wij ook weer op huis aan, want ook ik moet morgen weer werken, en ga om kwart over zeven de deur uit.

 

 Ria nog vele jaren.

Het was weer een gezellige en geslaagde middag en avond.

Nieuw hondje

Ja hoor, het kon natuurlijk niet uitblijven. We hebben weer een nieuw hondje gevonden. Het is weer een Shih Tzu geworden.  Natuurlijk missen we Banjer heel erg, dus hebben we besloten om weer zo’n zelfde hondje aan te gaan schaffen.

Deze advertentie zagen we op internet, en we waren gelijk verkocht door dit eigenwijze hondje.

 

• Naam:  Daisy
• Rasgroep:  Kleine Gezelschapshonden
• Ras:  Shih Tzu
• Leeftijd:  Volwassen
• Geslacht:  Teef
• Kleur:  zwart/ wit
• Kan bij andere honden:  Ja
• Kan bij Katten:  Ja
• Kan bij kleine kinderen:  Ja
• Kan bij grote kinderen:  Ja
• Kan alleen thuis zijn:  Onbekend
• Kan mee in de auto:  Ja

Omschrijving:
Daisy is een leuk hondje van ongeveer 3 jaar.
Ze is hier binnengebracht als zwerver en niet meer opgehaald.
Ze was erg vies en zat helemaal onder de klitten en filten.
Ze is gister lekker gewassen en geknipt en ziet er weer super uit.
Wel denken we dat ze moeilijk alleen kan zijn, met andere hondjes kan ze goed overweg, dus dan is ze nooit alleen.
Ze is erg knuffelig en vind wandelen helemaal geweldig, wel moet ze nog wat wennen dat ze vastzit aan een riem.

 

Omdat Albert vandaag moet werken, zouden Greet en ik even bij het hondje gaan kijken. Ze zit in asiel de Crull in Den Ham, dus niet echt naast de deur, maar goed, het hondje heeft veel aantrekkingskracht voor ons, dus gaan we er maar even heen. Het is net als Banjer een zwervertje, dat nog veel moet leren. Een leuke uitdaging dus.

Gister avond had ik nog even een email naar het asiel gestuurd over ons bezoek. Hier kreeg ik de volgende dag antwoord op en het was helaas niet mogelijk ivm drukte in het asiel. Zaterdag is de drukste dag in het asiel, dus werd ons gevraagd een afspraak te maken. Intussen hebben we Daisy voor een week gereserveerd, en gaan we zaterdag 23 oktober bij haar kijken. Als alles goed gaat en het klikt, kunnen we haar gelijk meenemen.

Wat een pech

Dinsdag 12 oktober ging ik net als elke andere door de weekse dag van mijn werk in Grootebroek naar huis. Alles liep heel voorspoedig en ik kon lekker doorrijden. Toen ik bij het industrie-terrein in Hoorn kwam, moest ik stoppen voor het stoplicht. Niets aan de hand zullen jullie denken.

Ik sta, net als bijna elke dag, op de tweede baan en trek op als het stoplicht op groen springt. Als ik net de auto naast me heb ingehaald, hoor ik een hoop geratel en stopt de motor ermee. Ik sta dus stil.

Gelukkig is Albert thuis, dus bel ik gelijk naar huis en tien minuten later staan Albert met zijn auto voor de mijne. De sleepkabel wordt aan de auto’s bevestigd en we rijden samen naar huis. Er was ook nog iemand anders gestopt, die het verkeer voor ons tegen hield toen we weg reden. (goed geregeld)

Het is maar goed dat Albert een paar dagen vrij heeft, dan kan hij de auto even na kijken en misschien wel repareren. We weten nog niet wat het is, maar hij zal het wel vinden.

De volgende dag (woensdag 13 oktober) gaat Albert gelijk aan de slag, en komt al gauw tot de ontdekking dat de nokkenas gebroken is. Meestal is dan ook de distributie-snaar gebroken, maar deze is nog helemaal intact.

Toch besluiten we om een complete cilinderkop te vervangen, want vaak zijn de kleppen krom en dan moet de motor weer gerepareerd worden. Deze cilinderkop wordt gevonden op internet, maar ligt wel helemaal in Boekel. We besluiten om de kop zelf op te halen op donderdag 14 oktober. Dit wordt gedaan door Albert en Greet.

‘s Avonds ligt de kop dus in de gang. Ik had ondertussen al een afspraak gemaakt met John van een garage in Grootebroek. Daar gaat de auto op zaterdag of zondag naar toe en dan gaan ze het er in de loop van de week voor mij opzetten. De cilinders staan al op tijd, dus dat scheelt voor hun al een hoop werk. (ze doen de klus even tussen de bedrijven door)

Dus wanneer de auto weer op de weg is, zullen jullie dit in een andere belevenis lezen.

Fabienne 24 jaar

Vandaag was het dan weer zover. Alweer een jaar voorbij. Fabienne werd vandaag 24 jaar en vierde dat in huiselijke kring. Iedereen was in de middag uitgenodigd.

Dus ook wij kwamen rond een uur of half twee aan. De auto werd geparkeerd en we gingen naar binnen. Daar feliciteerden we iedereen en zochten een plaatsje in de tuin. Het was lekker weer met een lekker zonnetje, dus echt lekker om in de tuin te zitten. Al snel was er koffie/cola met gebak (slagroom, mokka of chocoladetaart) Dit lieten we ons onder het genot van een lekker babbel lekker smaken.

Nadat wij onze taart op hadden, kwamen ook Raymond, Rianne, Donatella en Giorgio binnen. Ook zij kwamen lekker buiten zitten en omdat Giorgio al jarig was geweest, hadden wij voor hem en natuurlijk ook voor zijn grote zus nog een cadeau mee genomen uit America.

Donatella maakte haar pakje als eerste open en was gelijk vreselijk enthousiast. Ze had een rokje met een t-shirt en een leging’ gekregen. Dit moest natuurlijk iedereen weten. Daarna werden de pakjes voor Giorgio open gemaakt. Donatella hielp goed mee en was ook heel enthousiast over wat haar broertje kreeg. Voor hem hadden we een blauw overhemdje, een korte broek van Wrangler en een Disney auto en Disney bus om mee te spelen. Dit was voor Giorgio gelijk een succes. Toch leuk dat kinderen zo lekker blij zijn met wat ze krijgen.

             

Daarna gingen we weer over tot de orde van de dag, de verjaardag van Fabienne. We zaten lekker te kletsen met z’n allen, tot dat de honden (Donnie en Boomer)  ineens aansloegen omdat de deurbel was gegaan. Nu kwam de familie van Patrick om de beurt binnen. Iedereen kwam lekker buiten zitten, en de kinderen gingen met z’n allen lekker spelen in de kamer. Het was gezellig en al snel werden de koffie kopjes verruilt voor glazen fris en wijn. Ook kwamen er lekker hapjes op tafel. De eerste visite gaat alweer op huis aan.

Op een gegeven moment was er soep en kleine kroketjes. Na de soep vertrekt de volgende ploeg alweer naar huis. Wij zitten nog even gezellig in de tuin met Rianne te praten, en Donatella daagt Albert weer uit en ze stoeien nog wat. Dan komt Raymond weer binnen, hij was weggegaan toen het zo druk werd. En niet lang daarna nemen ook Raymond en Rianne met de kids weer afscheid.

Zo is het inmiddels een klein ploegje geworden en verhuizen we allemaal naar de huiskamer. Daar krijgen we nog een lekker stukje gebak en praten lekker verder over van alles en nog wat. Als de taart op is, gaan Patrick en Fabienne naar boven en blijven wij met Ronald en Yvonne over en babbelen over van alles en nog wat. Om een uur of tien nemen ook wij afscheid en gaan weer op huis aan.

 Fabienne, nog vele jaren en het was weer gezellig.

Veel prijzen in de SUPERBINGO

Greet had vandaag haar SUPERBINGO zaterdag. Normaal gaat ze hier met Bea, de buurvrouw heen, maar die vierde vandaag haar verjaardag. Dus bracht ik haar om een uur of twaalf maar even weg. Ik zette haar vlakbij het gebouw af en ging toen weer naar huis.

Om een uur of half vier gaat thuis de telefoon. Het is Greet en ze vraagt of ik naar de deur toe kom als ik haar weer kom halen. Ze heeft namelijk al een prijs gewonnen die ze zelf niet kan tillen.

            

Ik ga haar om een uur of vijf ophalen en loop naar de ingang van het gebouw. Hier komt Greet net aanlopen met twee prijzen. De ene duwt ze voor zich uit en de andere heeft ze onder haar arm. Ze heeft een bureaustoel en een bijzettafeltje met wieltjes gewonnen. Dit zijn nog eens mooie prijzen.

Als alles in de auto is geladen, rijden we naar huis en bekijken alles nog eens goed. Het was voor Greet een echte SUPERBINGO.