Met Deka naar Artis

Ja hoor, het is weer zo ver. We hebben bij de Dekamarkt weer genoeg zegels gespaard om gratis naar Artis te mogen. Vandaag gaan we er dan eindelijk heen. We hebben de kaartjes al een paar maanden in huis, maar ze zijn geldig tot 12 september.

Om een uur of acht halen we Rianne, Donatella en Giorgio op en rijden dan naar het parkeerterrein van Artis. We parkeren de auto en gaan naar de ingang. Daar wisselen we de kaarten om. We hebben vier volle kaarten, en één met 9 zegels en Giorgio is gratis. We moeten dus iets bijbetalen.

Dan gaan we naar binnen. Het begint net weer te regenen, dus gaan we als eerste naar de apenrots en dan naar het reptielenhuis. Als we daar binnen zijn, gaat het nog harder regenen. Nadat we alles gezien hadden, liepen we door de regen langs de roofdieren, die ook allemaal aan het schuilen waren. Toen kwamen we aan bij de olifanten. Dit vond Giorgio prachtig en hij ging steeds rechter op zitten om het maar goed te kunnen zien.

 

 

Na de olifanten liepen we langs de gieren naar de brug over de savanne om naar het restaurant te gaan. Daar hadden we eerst een sanitaire stop voordat we koffie, chocomelk, smoothie met iets erbij namen. Dit werd natuurlijk lekker opgesmikkeld. Als we bijna alles op hebben, komt er een mama pauw met drie jongen binnen. Ze gaat lekker staan bedelen bij de tafeltjes, en natuurlijk krijgen ze ook nog wat kruimeltjes.

Eenmaal weer buiten, schijnt het zonnetje en gaan we via de gieren naar Jungle by night. Hier zitten allemaal dieren die in het donker leven. Erg leuk om te zien. Dan weer naar buiten en door naar het volgende verblijf. Dit is het oude verblijf van Tanja het nijlpaard dat dit jaar is overleden. In één van de hokken zit nu een drachtige Tapir. Ook zitten hier de gorilla’s. De grote man komt zelfs nog even naast Donatella staan. Ze was er echt van onder de indruk. Even later komt er ook nog een kleintje aan rennen. Hij gaat als een gek op het raam staan bonzen.

Na dit avontuur, lopen we via het insektenhuis naar de zeeleeuwen. Althans, Albert, Donatella en ik dan. Greet, Rianne en Giorgio gaan niet met de trap naar boven en gaan beneden naar de zeeleeuwen kijken. Wij hadden mazzel, want toen we net boven kwamen, werden de zeeleeuwen gevoerd. Dit was prachtig om te zien, want tijdens het voeren (waar ze een spelletje van maken) controleren ze de dieren ook gelijk op wondjes en temperatuur.

       

Toen door naar de vlindertuin, maar we moesten eerst de rest nog even zoeken. Als we weer compleet zijn, gaan we op zoek naar vlinders. Van de vlinders lopen we langs de Mandrils, naar de bruine beer. Deze is het zat buiten en wil naar binnen. Dit kan hij niet, dus gaat hij vreselijk op de deur van het binnen verblijf staan bonken. Even later gaat de deur open en kan hij naar binnen.

Wij gaan met de trap naar beneden. Dit vind Giorgio ook weer prachtig, want Rianne heeft de achterkant van de kar vast, en Albert de voorkant. Het joch heeft hier dolle pret om en lacht er hard om. Eenmaal beneden lopen we nog langs de pinguïns, de wasberen, hyena’s, stokstaartjes en diverse andere dieren. Dan begint het weer te regenen en lopen we nog een binnen verblijf in. Daar zitten allemaal kleine aapjes, chinchilla’s en ook Meneer Nelson (het aapje van Pippi Langkous) zat hier. We vermaken ons best.

    

Natuurlijk bezoeken we ook nog even het aquarium en lopen we langs de volières. Dan zijn we al weer bijna bij de uitgang. Het begint alweer te regenen dus besluiten om eerst nog maar even wat te gaan drinken. Na drie koffie, één cola en één chocolademelk is het weer droog en verlaten we het park. We betalen voor de auto en lopen dan naar de auto. Alles gaat weer achterin en we stappen in. Dan rijden we nog even langs de Leeuw zuren voor wat zuur voor ons (dan hebben we genoeg tot we met vakantie gaan) en dan brengen we Rianne, Donatella en Giorgio weer naar huis.

Als ze veilig thuis zijn, rijden wij ook weer naar huis, waar we gelijk 23 jonge eendjes in de gang hebben staan. Ook mama eend is erbij. Ze hebben honger, en wij hebben natuurlijk nog wel wat brood voor ze liggen.

                 

 

Het was een gezellig dagje Artis met z’n zessen.

Leuk om eventueel nog eens te doen in de toekomst.

Medeleven…..Banjer

De afgelopen week kregen wij van familie, vrienden en bekenden van Banjer diverse medelevens berichten door middel van emails, kaartjes en telefoontjes.

De dierenarts waar Banjer altijd kwam, stuurde een kaartje en ook van het crematorium waar Banjer is gecremeerd kregen we een kaartje.

 

Wij willen een ieder daarom hartelijk bedanken voor alle steunbetuigingen die we hebben mogen ontvangen. Dit hebben wij zeer gewaardeerd.

BANJER………..R.I.P.

We vonden Banjer op zondag 29 maart 2008 in Bussy St. George in Frankrijk bij het B&B hotel en namen haar mee naar huis. Ze was zwaar verwaarloost. Vanaf het eerste moment luisterde ze goed en wist al snel wat ze wel en niet mocht.

Na het eerste bezoek aan de dierenarts in Nederland kregen we te horen dat ze een lichte hartruis had, en dat ze daar best oud mee zou kunnen worden. Ze werd toen ook ingeënt en ingeschreven bij een site voor vermiste huisdieren in Europa. Veertien dagen later was er nog geen eigenaar en was ze van ons.

Ze kreeg een eigen paspoort en werd gechipt. Al heel snel voelde ze zich thuis en ging ook overal mee naar toe. Iedereen die haar zag vond haar echt een schatje. Ze was ook altijd erg lief voor iedereen.

Zo ging ze vaak mee boodschappen doen, op visite, 2x mee op reis naar Disneyland Parijs en 2x logeren in Heerhugowaard tijdens onze vakantie. Ze was echt gek op de zon, en als er sneeuw lag was ze helemaal door het dolle. Ook in de auto vond het ze het altijd prachtig. Ze zat er altijd als eerste in.

 

Tot maart 2010 ging het allemaal goed en was er niets aan de hand. Ze moest naar de dokter voor haar jaarlijkse cocktail, maar toen ze weer thuis was, ging het mis. Ze kreeg die middag en avond drie keer een hartaanval, en we dachten dat dit het einde was. Maar onze Banjer gaf het niet op en kwam er weer bovenop. Ze hield er alleen wel wat aan over. Ze had het na die tijd vaak benauwd en moest vaak heel erg hoesten.

In haar koppie werkte alles nog heel goed, maar haar lichaam wilde niet meer wat haar koppie wilde. Ze wou nog heel graag rennen en bij alle andere dieren zoals, eenden, katten en andere honden zijn, maar zodra ze ook maar vier stappen rende, was ze al helemaal uitgeput. Banjer liep eigenlijk de hele dag door een marathon.

We laten haar nog even na kijken bij een andere dokter, van wie ze nog een andere pil erbij kreeg. Ook lieten we een röntgenfoto maken en kreeg ze een echo. Haar hartje was inmiddels sterk vergroot en ze had veel vocht achter haar longen. Hier kreeg ze pillen voor, maar deze gingen steeds minder hun werk doen, en Banjer ging steeds vaker en langer hoesten.

Ze ging steeds naar Mariska om getrimd te worden, maar het laatste half jaar deed ik het zelf, omdat we haar niet meer ergens achter durfde te laten.

 

Ze sliep ‘s nachts bijna niet meer door het hoesten en soms had ze een bange blik in haar ogen. Ze wist er zelf ook geen raad meer mee. Ze kon op het laatst alleen nog maar languit liggen. Ze heeft tot het laatst gevraagd om haar snoepjes als ze terug kwam van het wandelen. En ook het eten ging er elke dag gewoon in alsof er niets aan de hand was. Ze gaf alles nog netjes aan en deed eigenlijk nooit iets in huis.

Inmiddels is het 15 augustus en hebben we de moeilijke beslissing genomen om haar in te laten slapen. Ze laat een grote leegte achter ondanks dat ze maar twee en een half jaar bij ons is geweest. Om half drie is ze ingeslapen en om zes uur is ze gecremeerd.

Ze heeft nu een eigen plekje in mijn kamer.

Ondanks dit alles hebben we er absoluut geen spijt van dat we haar destijds hebben meegenomen uit Frankrijk.

Jonge eendjes

Vandaag zaten er 22 jonge eendjes in de tuin bij ons. Een moeder eend kwam even langs met haar kroost en liep langs de auto’s en in de voortuin. Het koste een beetje moeite om ze te tellen, maar we kwamen toch uit op 22 kleintjes. Ze hadden het allemaal prima naar hun zin, en ook Banjer vond het erg leuk en interessant om te zien.

Banjer is altijd wel in voor andere dieren. Ze heeft tenslotte ook een kat als vriendje. Als we aan het wandelen zijn en die kat komt eraan, dan zeg ik altijd:”Kijk, Miauw komt eraan, en dan begint ze al te kwispelen.

(Deze foto is in februari gemaakt.)

APK voor Fiesta opa en Jeanne

Het is donderdag 12 augustus als opa en Jeanne om kwart over elf aankomen bij ons thuis. Ze komen langs vanwege de apk keuring van de Ford Fiësta. Dit gebeurt bij Kwik-Fit, omdat ze al jaren lang het idee hebben dat ze veel te veel moeten betalen voor de apk bij de Ford dealer.

Omdat er nog wat aan de auto moet gebeuren zijn ze lekker op tijd, want de keuring is pas om half drie. Er moeten nog even twee nieuwe voorbanden op en ook de remblokken zijn aan vervanging toe en worden dus ook vernieuwd. Dit alles was al in huis gehaald. Dat is ook niet zo moeilijk als je bij een automaterialen groothandel werkt natuurlijk. Voor Albert is het een koud kunstje om dit er even op te zetten.

Ik ben ‘s middags vrij en bel onderweg nog even op of ik soms aardbeien bij de boer moet halen. Greet vind dit een goed plan, en als ik thuis ben en iedereen begroet heb, gaan we al bijna eten. We eten dus lekker brood met aardbeien en allerlei andere lekker dingen.

                

Als iedereen zijn buikje vol heeft, gaat Albert nog even de verlichting controleren en moet nog even een achterlicht en twee kentekenplaatverlichting lampjes vervangen. Dan is de auto klaar voor de keuring en rijden Jeanne en Greet naar Kwik-Fit voor de keuring.

Na een klein uurtje krijgen ze te horen dat de auto weer voor een jaar is goedgekeurd. Jeanne rekent af en is verbaasd over de prijs die deze keuring heeft gekost. Greet belt ondertussen naar huis met de goede mededeling. Daarna rijden ze nog even naar de boer om te kijken of hij nog bloemkool heeft, maar deze waren al op. Wel hebben ze lof voor Jeanne en aardappelen voor Greet. Dit wordt in de auto gezet en ze rijden weer terug naar huis.

Als iedereen weer thuis is, wordt er nog wat gedronken en gekletst en voor we het weten is het al zes uur. Greet vraagt of ze blijven eten en er wordt besloten dat er patat wordt gehaald. De bestelling wordt opgenomen en niet lang daarna gaan Greet en ik op pad om het te halen. Een klein half uurtje later zijn we weer terug en kunnen we lekker aan tafel. Iedereen krijgt wat ze besteld hadden en niet veel later zit iedereen lekker te smikkelen. Ook Banjer zit op de achtergrond lekker te eten. Beauty is ondertussen erg zielig, maar had al gegeten toen wij weg waren. Nu zit ze alleen een beetje te janken omdat ze niets krijgt en het ruikt zo lekker.

We hebben zelfs nog patat over, zoveel hadden we gekregen. Als iedereen vol zit, wordt de tafel afgeruimd en gaan we weer op de bank zitten. Na een klein half uurtje is er ijs en daarna stappen opa en Jeanne weer op. Het is inmiddels al acht uur.

Het was een hele gezellige dag, en zeker voor herhaling vatbaar.

Op visite met missie

Vandaag gaan we na het avond eten nog even naar Hoofddorp om bij de auto van opa en Jeanne te kijken of er nog iets aan moet gebeuren voordat hij donderdag 12 augustus gekeurd moet worden. We hebben ook nog wat dvd’s voor hem mee en de cd van Joseph (die vond hij zo mooi dat hij er zelf ook één wilde hebben, hij had nou die van Jeanne). Ook hebben we nog een tv voor hem mee. Dit is een breedbeeld. Nog een hele grote, maar hij doet het nog goed. Alleen krijgen we hem zonder boekje even niet aan de praat, dus wordt hij nog even opgeborgen tot de volgende keer. Wij doen toch niets meer met die tv.

Als we aankomen bij de flat, gaan we naar boven. Gelukkig is het niet zo warm en kon Banjer gewoon mee. Banjer had het wel een beetje moeilijk in de auto, maar maakt toch even kennis met Beauty. Zij wordt gelijk op haar plaats gezet (Banjer gromt en blaft even naar haar) en loopt met haar staart tussen haar benen langs Banjer, want ze wil toch wel naar haar toe elke keer. Wij begroeten iedereen en gaan dan lekker zitten. Ondertussen kijk ik nog of ik zenders kan vinden op de tv, maar dat wil echt niet lukken.

Even later krijgen we koffie of thee en babbelen even bij. Het begint al een beetje schemerig te worden en Albert, Jeanne en ik lopen met de beide honden naar beneden. Als ik Banjer uitlaat, en Jeanne Beauty, gaat Albert even naar de auto van opa en Jeanne om er een wiel af te draaien. Hij moet even weten of de remblokken vernieuwd moeten worden voor de apk. Deze wordt donderdag gedaan. Voordat de auto naar de apk gaat, krijgt hij eerst nog twee nieuwe banden en nieuwe remblokken. Dit wordt bij ons thuis voor de deur gedaan.

                                       

Als we weer boven komen, gaan we weer zitten en brengen opa en Greet op de hoogte. Opa denkt dat het weer een heel bedrag zal gaan kosten (zoals elk jaar), maar ik denk dat dat wel mee zal vallen. Ik zorg voor de banden en de remblokken, dus dat is altijd goedkoper dan er door garage op laten zetten. Albert is de monteur, dus dat zijn ook al geen kosten, en een apk bij kwik fit is ook niet duur. 

Ondertussen krijgen we wat te drinken met een plakje worst en voor we het weten is het weer zo gezellig dat de tijd om vliegt en het al weer bij twaalven is als we weg gaan. Banjer doet nog even een plasje voordat we de auto in gaan en onderweg moet ze nog even drinken. (dat hebben we gelukkig altijd bij ons). Ze heeft ook erg veel gehoest en geslapen bij opa thuis.

Thuis nemen we nog een waterijsje en gaan dan allemaal naar bed. Banjer kruipt gelijk onder het bed.

Donderdag volgt er een nieuw verslag, want dan komen opa en Jeanne naar ons huis. (voor het eerst sinds we hier wonen,28 jaar)