Bezoek aan Truus

Omdat Truus met Pasen al een andere afspraak had staan, besloten wij om dan vandaag maar even een bezoekje aan Truus te gaan brengen. Om half vier vertrekken Greet en ik van huis en worden onderweg door Albert gebeld of we er al bijna zijn. Hij staat inmiddels al bij Truus voor de deur. Voor ons duurt het nog een klein half uurtje, dus Albert gaat maar vast naar boven voor een bakkie koffie.

Wij komen om bij half vijf aan en bellen Albert of hij met de sleutels naar de achterdeur kan komen. We hebben nog wat lekkere dingen meegenomen voor het eten. Als wij naar Truus gaan, eten we daar ook altijd. Dit keer hebben we lekker harig en lekkerbekjes mee genomen bij de visboer vandaan.

  

Als we binnen zijn, krijgen we eerst wat te drinken en gaan even lekker op de bank zitten kletsen over de afgelopen maanden. Banjer vind al snel haar plekje. Het is even of zessen als Albert met Banjer een rondje gaat lopen, Greet en Truus de tafel dekken en ik de lekkerbekjes in de pan warm maak.

 

Niet veel later zitten we allemaal lekker te eten en het smaakt echt heel lekker. Truus eet nooit zoveel, maar dit smaakte zo goed, dat ze meer at dan normaal. Ook Banjer at lekker haar bak leeg en kreeg daarna ook nog wat vis.

Na het eten wordt er afgeruimd en gaan we lekker op de bank zitten met een bakje koffie of cola. Na een tijdje is er ook nog gebak en aan het eind van de avond ook nog ijs. We worden allemaal wel weer verwend door Truus (en ons zelf). Het is bij tienen als Banjer aan geeft dat ze naar buiten wil en Albert gaan even een rondje met haar. Als ze terug komen in de kamer, krijgt Banjer een snoepstaaf en gaat daarna weer lekker in haar mand liggen.

 

Om elf uur nemen we afscheid van Truus en rijden met twee auto’s achter elkaar weer naar huis, waar we om bij twaalf uur aankomen. Niet veel later liggen we allemaal lekker in bed te dromen van alles wat we weer beleeft hebben.

Twee maanden prijs

In de maanden februari en maart zat Greet tijdens de maandelijkse Bingo-avonden lekker in de prijzen.

In februari won ze een chocolade-fontein, en ook deze maand was het weer prijs. Ze koos dit keer voor een kleine boormachine van de Gamma. Deze is natuurlijk voor Albert, zodat hij hier weer mooie dingen in en om het huis mee kan maken. De boormachine zit in een mooi koffertje met diverse boortjes, bitjes en doppen.

 

Maar ja, ook al wint Greet niets, dan heeft ze toch een leuke avond gehad met z’n allen tijdens het spelen van een spelletje Bingo. Daar gaat het tenslotte om; een leuke en gezellige avond. (maar met een prijsje naar huis gaan is nog leuker)

Greet met buurvrouw mee

De buurvrouw van een paar huizen verder bij ons, is aan het leren voor kapster. Daarom heeft ze natuurlijk ook modellen nodig. Nu is het zo dat ze Greet hier voor had gevraagd.

Omdat Greet toch naar de kapper moest en nog geen afspraak had gemaakt, besloot ze om het maar te doen. Zo helpt ze de buurvrouw met haar cursus en zelf is ze lekker geknipt. Mooier kan het niet.

 

 

 Dit is Greet voor en na de kapper.

 

 

 

 

 

Vandaag was het dan zover. Om kwart voor zeven (‘s avonds) vertrok Greet met Bea naar de kappersschool. Daar kregen ze koffie. Toen de koffie op was, was het tijd om het haar van Greet te gaan wassen. Daarna is het dan tijd om het te gaan knippen (spannend). Onderwijl werd er veel gecontroleerd of alles goed ging.

Om tien uur was het volgens de lerares helemaal in orde en konden Greet en Bea weer naar huis toe. Eenmaal thuis werd het model natuurlijk ook nog even gekeurd, en dit was allemaal goed in orde. De volgende keer mag ze weer.

Jaarlijkse prik

Op maandag 22 maart was het voor Banjer weer zover. Ze moest naar de dierenarts voor haar jaarlijkse cocktail (prikjes). Dit jaar zou ze een grote cocktail krijgen.

Dus Albert gaat om 9 uur met Banjer naar de dokter en verteld dat ze ook weer veel hoest. Ook ademt ze erg zwaar.

Ze krijgt haar prikjes en tevens pilletjes mee. (vocht-afdrijvers en pilletjes voor haar hartje). De hartruis die ze had is wel groter geworden.

Samen gaan ze weer naar huis en Banjer gaat op de bank lekker liggen slapen. Onderwijl eet ze ook nog en krijgt ze haar eerste pilletjes. Tot zover gaat het allemaal goed. Om een uur of 5 kom ik thuis van m’n werk en Banjer is zo blij, dat ze even op m’n schoot gaat liggen. Niet veel later barst ze in janken uit en is helemaal in paniek. Het klinkt echt alsof ze heel veel pijn heeft. Tot overmaat van ramp laat ze ook haal plas nog lopen en is mijn broek en trui helemaal nat. (maar dit wordt wel weer gewassen)

 

Als wij even later gaan eten, wil Banjer ook eten en eet dus heel braaf haar bak leeg. Na het eten til ik haar naar het grasveld en doet ze even snel een plasje. Dan loopt ze zelf weer naar huis en gaat op de bank liggen. Als Albert en Greet naar de tv zitten te kijken, jankt ze weer zo erg en om een uur of negen ook nog een keer.

Om bij 12 uur neem ik haar mee naar boven en gaat ze lekker op bed liggen slapen. Dit gaat allemaal goed en om 5 uur blaft ze me wakker omdat ze dorst heeft. Na het drinken gaan we nog even slapen en om 7 uur laat ik haar uit voordat ik naar m’n werk ga. Het gaat dan al een stuk beter met haar. Na het wandelen eet ze haar bak leeg en blijft ze op de bank liggen tot Albert en Greet naar beneden komen.

De rest van de dag gaat het goed en is ze alleen nog een beetje moe, maar jankt ze niet meer van de pijn. Gelukkig maar, want dat is echt angstaanjagend. Alsof ze dood zou gaan van de pijn.

Rugklachten

Woensdag 10 maart ben ik naar huis gestuurd omdat ik zo krom liep en vreselijke pijn in mijn rug had, dat ik de nacht ervoor bijna tot niet geslapen had. Toen ik toch alles wat er binnen was gekomen op mijn werk had uitgepakt, gecontroleerd en ingeboekt had, zei de chef dat ik maar beter naar huis kon gaan. Misschien zou het dan morgen beter zijn.

Toen ik thuis kwam ben ik naar boven gegaan en ben in bed gaan liggen. Omdat ik zo moe was, viel ik eigenlijk al snel in slaap. Zo’n vier uur later ging de telefoon. Het was Greet om te zeggen dat we bijna gingen eten. Dus ik hees mezelf uit bed en ging naar beneden.

‘s Avonds werd het niet veel beter en bleef ik lekker in bed tv kijken. Om half elf werd Banjer uitgelaten en niet veel later gingen we samen naar boven om te gaan slapen. Ik smeerde het nog even in met reflex en nam een aleve tegen de pijn.

Donderdag 11 maart werd ik wakker van de wekker die ik toch had gezet, want misschien ging het nu wel weer beter. Maar niets was minder waar. Het was eigenlijk nog erger dan woensdag en ik besloot om mezelf ziek te melden. Ik moet de hele dag staan, lopen en tillen. Dit is nou niet echt bevorderlijk voor mijn rug, dus kan maar beter zorgen dat het eerst wat beter wordt.

De chef had er al op gerekend dat ik zou bellen en wenste me sterkte.

Ik deed deze dagen niet veel en kreeg vrijdag middag controle van de Arbo. Deze zei dat ik nog maar een dag of drie moest uitrusten en niet veel anders doen dan de rug warm te houden en pijnstilling en spierverslappers te gebruiken.

Dit alles hielp best wel en maandag 15 maart gaat het al een stuk beter dan in het begin. Dinsdag ga ik het weer proberen op het werk. Dan zullen we wel zien of het gaat of niet. Ik ga het nog wel even rustig aan doen. Veel rusten en weinig zware dingen tillen.

APK

Vandaag is de auto van Albert en Greet weer voor z’n jaarlijkse APK naar de Kwik-Fit geweest. Het was de eerste keer sinds ze hem hebben, dus dat is altijd een beetje spannend.

Om drie uur was de afspraak, en drie kwartier later was de auto klaar en goed gekeurd. Het was een prima auto volgens Klaas, die we al jaren kennen.

Het is altijd goed om te weten dat je goede keus hebt gemaakt met een tweede hands auto. Dat weet je tenslotte maar nooit.

Nu kan de auto er weer een jaartje tegen aan, tot de volgende keuring.

Familie bezoek

Vandaag besloten Albert, Greet en ik dat het weer eens tijd werd om een bezoekje aan opa te gaan brengen in Hoofddorp. We hadden een taartje mee en ook de dvd’s van opa en weer nieuwe voor opa.

We reden om twaalf uur van huis weg en zonder op onthoud kwamen we drie kwartier later bij hem thuis aan. We belden aan en er werd gelijk open gedaan. Banjer rende de lift uit en liep gelijk door naar binnen. Wij volgden op de voet. De spullen werden neergezet en we begroeten opa.

Dat settelen we ons op de bank en opa bekijkt de dvd’s die hij heeft gekregen. Wij zoeken weer andere uit die we als we weg gaan weer mee naar huis nemen. Ook nemen we nog wat oude foto-albums mee, waar we wat foto’s uit willen scannen.

 

ondertussen wordt Jeanne gebeld en na tien minuten komt ze samen met Shelby binnen. Er wordt koffie en thee gezet en natuurlijk wordt ook het taartje aangesneden. We zitten lekker op de bank te kletsen. Ook de beide honden hebben iets lekkers en het is erg gezellig.

Na een tijdje komt de cola en appelsap op tafel en is het tijd voor een plakje worst. Het is zo gezellig dat ze pas als Banjer aangeeft dat ze uit wil er erg in hebben dat het al zes uur is. Ik ga Banjer even uitlaten, maar als ik terug kom zit iedereen nog, dus ga ik ook nog maar even zitten.

Uiteindelijk is het zeven uur als we onze spullen pakken en afscheid nemen om naar huis te gaan. We rijden met de auto zonder enige vertraging naar huis. Daar wordt nog wat te eten gehaald, wat we thuis lekker op eten. Ook voor Banjer is het etenstijd en om half negen zijn we klaar met eten.

Al met al was het een gezellige middag, die we zeker nog wel vaker gaan mee maken.

Banjer geknipt

Vandaag was het dan weer zover, Banjer ging weer naar de kapper.

Dat werd ook wel weer tijd, want ze kon haast niets meer zien, zoveel haar had ze. Ze wordt dan ook een beetje sloom en heeft nergens meer zin in. Maar daar kwam vandaag dus verandering in.

Om zeven uur was het dan zover. Greet en ik brachten haar naar Mariska, waar ze helemaal niet wilde blijven, maar gewoon weer met de auto mee naar huis wilde. Toch moest ze daar blijven, en zodra we weg waren, was alles goed en deed ze precies wat Mariska wilde.

Eerst ging ze lekker in bad, dan werd ze geföhnd en toen werd de jas uitgedaan. Twee uur later was ze al weer klaar. Greet en ik gingen haar weer halen, maar voordat we er waren, moest ik eerst nog even aan de kant voor een alcoholcontrole. Natuurlijk kon ik zo weer verder, want ik drink bijna nooit alcohol, en zeker niet als ik nog moet rijden.

Toen wij weer bij Mariska aan kwamen, zat Banjer braaf te wachten, en duurde het even voor ze door had dat wij voor de deur stonden. Maar toen ineens zag ze het en was weer door het dolle heen, zo blij.

Er werd afgerekend en we bleven nog even staan praten, maar Banjer wilde zo snel mogelijk weg en sprong tegen ons op dat we moesten gaan. Om kwart over negen stapten we weer in de auto en gingen terug naar huis. Daar stond Albert al te wachten.

Banjer kan er weer even een paar maanden tegen aan. Ze ziet er weer mooi uit en is er zichtbaar blij mee. Nu hoeft ze dat pak haren niet meer met zich mee te dragen.